COP23: La Via Campesina apeluje o zmianę systemu żywnościowego w oparciu o agroekologię

 

Bonn (Niem­cy), 9 listopada, 2017: Chłopi, drob­ni rol­ni­cy i ludy tubyl­cze „karmią świat i chłodzą plan­etę”.  Z takim przesłaniem glob­al­ny ruch chłop­ski, La Via Campesina przy­był do Bonn na szczyt kli­maty­czny COP23 i zamierza włączyć je do agendy rozmów  – zarówno w przestrzeni ofic­jal­nej, jak i na Ludowym Szczy­cie Kli­maty­cznym,  pod­czas które­go ruchy społeczne spotkały się, aby opra­cow­ać strate­gie tworzenia alter­natyw dla kap­i­tal­iz­mu i spowodowane­go przezeń kryzy­su kli­maty­czne­go. Czy­taj dalej →COP23: La Via Campesina apelu­je o zmi­anę sys­te­mu żywnoś­ciowe­go w opar­ciu o agroekologię”

I Forum Suwerenności Żywnościowej Nyéléni Polska 25–28.01.2018

To już pewne!! [Pier­wsza wer­s­ja pro­gra­mu będzie dostęp­na w pier­wszym tygod­niu grud­nia. Zapisy rusza­ją od 5 grud­nia!]

W dni­ach 25–28 sty­cz­nia 2018 r. w Warsza­w­ie odbędzie się I Forum Suw­eren­noś­ci Żywnoś­ciowej orga­ni­zowane przez Nyéléni Pol­ska.  Pro­gram i zasady rejes­tracji ogłosimy w pier­wszej połowie grud­nia.

W naw­iąza­niu do między­nar­o­dowych zjazdów Nyéléni orga­ni­zowany­ch na świecie od przeszło dziesię­ciu lat, już na początku nad­chodzące­go roku w Polsce odbędzie się spotkanie środowisk i ruchów na rzecz zmi­any sys­te­mu żywnoś­ci w opar­ciu o założe­nia suw­eren­noś­ci żywnoś­ciowej. W tych dni­ach Warsza­wa będzie goś­cić pon­ad stu reprezen­tan­tów i reprezen­tan­tek roz­maity­ch grup: rol­ników, pasterzy, rybaków, spółdziel­nie pro­du­cen­tów i orga­ni­za­c­je rol­nicze, miejs­kich ogrod­ników oraz różne inic­jaty­wy kon­sumenck­ie, od koop­er­atyw spoży­w­czy­ch po mod­ele paczek od rol­nika, orga­ni­za­c­je społeczeńst­wa oby­wa­tel­skiego i te zaj­mu­jące się glob­al­ną edukacją, a także akty­wistów, dzi­en­nikarzy i badaczy. Połączy ich wola współdzi­ała­nia na rzecz tworzenia lep­sze­go sys­te­mu żywnoś­ci i wpły­wa­nia na poli­tykę rol­ną i żywnoś­ciową w Polsce, a także włącza­nia się w pro­cesy między­nar­o­dowe, w których społeczeńst­wo oby­wa­tel­skie ma bard­zo sil­ny głos, a w których Pol­ska wciąż nie ma swo­jej reprezen­tacji.

Forum będzie w Polsce pier­wszą tak wyraźną okazją do zaprezen­towa­nia założeń, wartoś­ci i sys­te­mowych propozy­cji zaw­ier­a­ją­cy­ch się w poję­ciu suw­eren­noś­ci żywnoś­ciowej, sposob­noś­cią do jego wyjaśnienia i upowszech­nienia. Będziemy roz­maw­iać o tym, kto upraw­ia naszą żywność, kto nią hand­lu­je i kto decy­du­je o tym, jak wyglą­da sys­tem żywnoś­ci w Polsce; o tym jakie są jego wady i jak moż­na je napraw­ić; o zmieni­a­ją­cy­ch się rekomen­dac­jach Agencji ds. Wyży­wienia i Rol­nict­wa ONZ oraz o mod­elu chłop­skiej agroekologii. Będziemy dysku­tować o pol­skiej wsi w obliczu glob­al­iza­cji, po inten­sy­wny­ch przemi­anach, i o jej relacji z miastem; będziemy szukać nowych sposobów zacieś­ni­a­nia kon­tak­tów między miastem a wsią i rozwi­ja­nia dobrych prak­tyk na styku ich tery­toriów. Umiejs­cow­imy pol­ską żywność w szer­szym, europe­jskim i glob­al­nym kon­tekś­cie — wobec Wspól­nej Poli­tyki Rol­nej oraz nad­chodzą­cy­ch zmi­an w jej zapisach, a także wobec glob­al­ne­go hand­lu, wpły­wów wiel­kich kor­po­racji, hiper­mar­ketów i agro­biz­ne­su.

Określimy nasze nadzieje, potrze­by i żąda­nia, postaramy się wypra­cow­ać wspól­ne stanowisko i zaplanować wspól­ne dzi­ała­nia, które pomogą nam odd­zi­ały­wać na poli­tykę pub­liczną i powoli zmieni­ać sys­tem żywnoś­ci na bardziej przy­jazny ludziom, ziemi i środowisku.

Niebawem zamieścimy pro­gram oraz pełną infor­ma­cję o tym spotka­niu. Zain­tere­sowany­ch akty­wnym udzi­ałem w spotka­niu prosimy pisać już ter­az na nasz adres nyelenipl@gmail.com

 

Deklaracja Międzynarodowego Forum na rzecz Agroekologii

Poniżej zamieszcza­my tek­st Deklaracji Agroekologii Nyéléni sprzed dwóch lat. Pełną treść deklaracji moż­na również ściągnąć tutaj.

 

Deklarac­ja Między­nar­o­dowe­go Forum na rzecz Agroekologii
Nyéléni, Mali
27 lute­go 2015

Jesteśmy del­e­gatkami i del­e­gatami reprezen­tu­ją­cymi różnorod­ne orga­ni­za­c­je i ruchy między­nar­o­dowe drob­ny­ch pro­du­cen­tów żywnoś­ci i kon­sumen­tów, w tym chłopów, ludy tubyl­cze, myśli­wych i zbier­aczy, rol­ników rodzin­ny­ch, pra­cown­ików rol­ny­ch, pasterzy i hodow­ców, rybaków upraw­ia­ją­cy­ch trady­cyjne rybołów­st­wo przy­brzeżne oraz mieszkańców miast. Społecznoś­ci reprezen­towane przez nasze orga­ni­za­c­je pro­duku­ją wspól­nie około 70% żywnoś­ci kon­sumowanej przez gatunek ludzki. Są głównymi glob­al­nymi inwest­orami w sek­torze rol­niczym, jak również najwięk­szym źródłem miejsc pra­cy i środ­ków niezbęd­ny­ch do życia.

Spotkaliśmy się tutaj w Nyéléni Cen­ter w Sélin­gué w dni­ach od 24 do 27 lute­go, aby wypra­cow­ać naszą wspól­ną wiz­ję Agroekologii, jako kluc­zowe­go ele­men­tu w budowie Suw­eren­noś­ci Żywnoś­ciowej, i opra­cow­ać strate­gie w celu pro­mocji Agroekologii i obronienia jej przed zawłaszcze­niem przez kor­po­rac­je. Jesteśmy wdz­ięczni mieszkań­com Mali za przyję­cie nas w tym pięknym kra­ju. Nauczyli nas oni na swoim przykładzie, że dialog pomiędzy różnymi for­mami naszej wiedzy opiera się na pełnym sza­cunku słucha­niu i kolek­ty­wnym for­mułowa­niu wspól­ny­ch decyzji. Sol­idaryzu­je­my się z naszymi mal­i­jskimi sios­trami i braćmi, które/którzy wal­czą – częs­to poświę­ca­jąc włas­ne życie – aby obronić swo­je tery­to­ria przed ostat­nią falą zawłaszcza­nia ziemi, która dotyka tak wiele naszy­ch kra­jów. Agroekolo­gia oznacza, że stoimy razem w kole życia, a to znaczy, że musimy także wspól­nie wal­czyć prze­ci­wko zawłaszcza­niu ziemi i krymi­nal­iza­cji naszy­ch ruchów.

BUDOWANIE NA PRZESZŁOŚCI, PATRZENIE W PRZYSZŁOŚĆ

Nasze nar­o­dy, grupy, orga­ni­za­c­je i społecznoś­ci zaszły już bard­zo daleko w określe­niu Suw­eren­noś­ci Żywnoś­ciowej, jako sztan­daru wspól­nej walki o spraw­iedli­wość, a także szer­szej pod­stawy dla Agroekologii. Nasze przekazy­wane z pokole­nia na pokole­nie sys­te­my pro­dukcji rozwi­jały się przez tysią­cle­cia, i w ostat­nich 30–40 lat­ach zostało to nazwane Agroekologią. Obe­j­mu­je ona skuteczne prak­tyki i pro­dukcję, ucze­nie się od siebie nawza­jem, zarówno poprzez wymi­anę wiedzy pomiędzy indy­wid­u­al­nymi rol­nikami, jak i tery­to­ri­ami, ośrod­ki szkole­niowe; wyma­ga również zaawan­sowany­ch kon­strukcji teo­re­ty­czny­ch, tech­niczny­ch i poli­ty­czny­ch.

W roku 2007 wielu i wiele z nas zebrało się tutaj w Nyéléni na Forum na rzecz Suw­eren­noś­ci Żywnoś­ciowej, aby wzmoc­nić sojusze oraz posz­erzyć i pogłębić zrozu­mie­nie Suw­eren­noś­ci Żywnoś­ciowej, poprzez kolek­ty­wne dzie­le­nie się wiedzą pomiędzy naszymi różnorod­nymi region­ami. Podob­nie, spo­tykamy się tutaj na Forum Agroekologii 2015, aby wzbo­gacić Agroekologię poprzez dialog pomiędzy różnymi gru­pami pro­du­cen­tów żywnoś­ci, jak również kon­sumen­tami, społecznoś­ci­ami miejskimi, kobi­etami, młodzieżą i innymi. Dzisi­aj nasze ruchy, zrzes­zone glob­al­nie i region­al­nie w Między­nar­o­dowej Komisji Planowa­nia na rzecz Agroekologii (Inter­na­tion­al Plan­ning Com­mit­tee for Food Sov­er­eign­ty – IPC), zro­biły nowy, his­to­ryczny krok.

Różnorod­ne, oparte na Agroekologii formy drob­nej pro­dukcji żywnoś­ci, generu­ją lokalną wiedzę, pro­mu­ją spraw­iedli­wość społeczną, pielęgnu­ją tożsamość i kul­turę oraz wzmac­ni­a­ją gospo­darki obszarów wiejs­kich. Jako drob­ni pro­du­cen­ci rol­ni, wybier­a­jąc metody agroeko­log­iczne, bron­imy swo­jej god­noś­ci.

PRZEZWYCIĘŻANIE LICZNYCH KRYZYSÓW

Agroekolo­gia jest odpowiedz­ią na pytanie, w jaki sposób zmienić i napraw­ić nasz sys­tem żywnoś­ciowy i życie obszarów wiejs­kich, które zostały zniszc­zone przez rol­nict­wo prze­mysłowe oraz tak zwane Zielone i Niebieskie Rewoluc­je. Uważamy agroekologię zza kluc­zową for­mę oporu wobec sys­te­mu gospo­dar­czego, który przed­kłada zyski pon­ad ludzi.

Mod­el kor­po­ra­cyjny pro­duku­je w nad­mi­arze żywność, która nas zatruwa, wyjaław­ia gle­by, jest odpowiedzial­ny za defor­estację obszarów wiejs­kich, skaże­nie wody i niszcze­nie łowisk. Pod­sta­wowe zasoby nat­u­ral­ne uległy uto­warowie­niu, a wzras­ta­jące kosz­ty pro­dukcji zmusza­ją nas do opuszcza­nia naszej ziemi. Nasiona rol­ników są przy­właszczane i sprzedawane z powrotem po zawrot­ny­ch cenach, w odmi­anach, które wyma­ga­ją stosowa­nia drogich, tru­ją­cy­ch sub­stancji agro­chemiczny­ch. Prze­mysłowy sys­tem żywnoś­ciowy jest główną przy­czyną liczny­ch kryzysów: kli­maty­czne­go, żywnoś­ciowe­go, eko­log­iczne­go, zdrowia pub­liczne­go i inny­ch. Umowy o wol­nym hand­lu i kor­po­ra­cyjne porozu­mienia inwest­y­cyjne, umowy w spraw­ie rozstrzy­ga­nia sporów pomiędzy inwest­orami a państ­wami oraz fałszy­we rozwiąza­nia, takie jak rynki emisji związków węgla, a także postępu­ją­ca „finan­s­jal­iza­c­ja” ziemi i żywnoś­ci, wszys­tkie z nich powodu­ją dal­sze pogłębian­ie się tych prob­lemów. Agroekolo­gia w ramach Suw­eren­noś­ci Żywnoś­ciowej ofer­u­je nam wspól­ną ścieżkę do przezwycięże­nia wymieniony­ch wyżej kryzysów.

AGROEKOLOGIA NA ROZDROŻU

Na skutek swoich wewnętrzny­ch sprzecznoś­ci – takich jak degradac­ja gleb, chwasty odporne na her­bicy­dy, przetrze­bione łowiska, monokul­tu­ry spus­toszone przez szkod­niki i choroby, oraz coraz bardziej oczy­wis­te negaty­wne kon­sek­wenc­je: emis­je gazów cieplar­ni­any­ch; kryzys zdrowot­ny spowodowany spoży­waniem duży­ch iloś­ci prze­mysłowe­go i śmieciowe­go jedzenia: niedoży­wie­nie, otyłość, cukrzy­ca, zespół jeli­ta drażli­we­go i rak – prze­mysłowy sys­tem żywnoś­ciowy zaczy­na wycz­er­py­wać swój potenc­jał pro­duk­cyjny i zdol­ność przynoszenia zysków.

Powszech­ne naciski spraw­iły, że między­nar­o­dowe insty­tuc­je, rządy, uni­w­er­syte­ty i cen­tra badaw­cze, niek­tóre orga­ni­za­c­je badaw­cze, kor­po­rac­je i inni, doceniły w końcu wartość „Agroekologii”. Jed­nak próbu­ją one przedefin­iować ją, jako zestaw tech­nologii mogą­cy­ch posłużyć do złagodzenia kryzy­su związane­go z brakiem zrównoważe­nia prze­mysłowej pro­dukcji żywnoś­ci, bez zmieni­a­nia ist­nieją­cy­ch struk­tur władzy. To prze­ję­cie Agroekologii w celu dostro­je­nia prze­mysłowe­go sys­te­mu żywnoś­ciowe­go, i jed­noczes­ne gołosłowne deklarac­je w dyskur­sie eko­log­icznym, przyj­mu­ją różne nazwy, takie jak „rol­nict­wo przy­jazne kli­ma­towi” (cli­mate smart agri­cul­ture), „zrównoważona-” albo „eko­log­icz­na inten­sy­fikac­ja”, prze­mysłowa monokul­tur­owa pro­dukc­ja żywnoś­ci „eko­log­icznej” itp. Dla nas nie są one Agroekologią: odrzu­camy je, i będziemy wal­czyć, aby ujawnić i zablokować te pod­stęp­ne próby zawłaszczenia Agroekologii.

Dos­tosowanie do mod­elu prze­mysłowe­go nie przyniesie prawdzi­wych rozwiązań kryzysów: kli­maty­czne­go, związane­go z niedoży­wie­niem i inny­ch. Musimy ten mod­el przek­sz­tał­cić i zbu­dować nasze włas­ne, lokalne sys­te­my żywnoś­ciowe, które stworzą nowe związki pomiędzy wsią a miastem, oparte na prawdzi­wie agroeko­log­icznej pro­dukcji żywnoś­ci przez rol­ników, trady­cyjny­ch rybaków, pasterzy, ludy tubyl­cze, rol­ników miejs­kich itd. Nie może­my poz­wolić, aby Agroekolo­gia stała się narzędziem prze­mysłowe­go mod­elu pro­dukcji żywnoś­ci: postrzegamy ją jako pod­sta­wową alter­naty­wę dla tego mod­elu, i środek służą­cy do przek­sz­tałce­nia sposobu, w jaki wyt­warza­my i kon­sumu­je­my żywność, tak by lep­iej służył ludzkoś­ci i naszej Matce Ziemi.

NASZE WSPÓLNE FILARY I ZASADY AGROEKOLOGII

Agroekolo­gia jest sposobem życia i językiem Natu­ry, które­go uczymy się jako jej dzieci. Nie jest to po pros­tu zbiór tech­nik i sposobów pro­dukcji. Nie może być wprowadzana wszędzie w ten sam sposób. Opar­ta jest na zasadach, które, jakkol­wiek mogą być podob­ne na naszy­ch wszys­t­kich zróżni­cow­any­ch tery­to­ri­ach, mogą być i są wprowadzane w życie na wiele różny­ch sposobów, gdzie każdy sek­tor doda­je włas­ne bar­wy do ich lokalnej rzeczy­wis­toś­ci i kul­tu­ry, jed­nocześnie szanu­jąc zawsze Matkę Ziemię i nasze wspól­ne wartoś­ci.

Prak­tyki pro­duk­cyjne Agroekologii (takie jak uprawa między­plonów, trady­cyjne rybołów­st­wo, pasterst­wo wędrowne, połącze­nie upraw z leśnictwem, hodowlą zwierząt i rybołów­st­wem, nawoże­nie, kom­pos­towanie, stosowanie lokalny­ch nasion i paszy itd.) oparte są na zasadach eko­log­iczny­ch, takich jak wspo­ma­ganie życia bio­log­iczne­go w glebie, recyk­ling skład­ników odży­w­czy­ch, dynam­iczne zarządzanie bioróżnorod­noś­cią i oszczęd­ność energii bez wzglę­du na skalę. Agroekolo­gia drasty­cznie zmniejsza poziom nakładów zewnętrzny­ch, łączą­cy­ch się z koniecznoś­cią zakupów od przed­siębiorstw prze­mysłowych. Nie uży­wa się chemiczny­ch środ­ków ochrony roślin, sztuczny­ch hor­monów, GMO i inny­ch nowych niebez­pieczny­ch tech­nologii.

Tery­to­ria są fun­da­men­tal­nym filarem Agroekologii. Nar­o­dy i społecznoś­ci mają pra­wo do zachowa­nia swoich włas­ny­ch mate­ri­al­ny­ch i duchowych związków z zamieszki­wanymi przez siebie ziemi­ami. Są uprawnione do zabez­piecza­nia, rozwi­ja­nia, kon­trolowa­nia i rekon­strukcji właś­ci­wych im zwycza­jowo struk­tur społeczny­ch i admin­istrowa­nia włas­nymi ziemi­ami i tery­to­ri­ami, w tym łowiskami, zarówno pod względem społecznym, jak i poli­ty­cznym. Oznacza to pełne uznanie ich praw, trady­cji, zwycza­jów, sys­temów praw włas­noś­ci i insty­tucji, i stanowi o uzna­niu prawa nar­o­dów do samostanowienia i autonomii.

Zbiorowe prawa i dostęp do Dóbr Wspól­ny­ch są głównymi fila­rami Agroekologii. Dzie­limy dostęp do tery­toriów, które są domem dla różny­ch grup ludzi, i mamy rozbu­dowane zwycza­jowe sys­te­my w celu reg­u­lacji tego dostępu oraz unika­nia kon­flik­tów, i chce­my je zachować i wzmoc­nić.

Różnorod­na wiedza i sposoby poz­nawa­nia właś­ci­we dla naszy­ch nar­o­dów są fun­da­mentem agroekologii. Rozwi­jamy nasze sposoby poz­nawa­nia poprzez dialog pomiędzy nimi (diál­o­go de saberes). Nasze pro­cesy uczenia się oparte są na powszech­nej edukacji, są hory­zon­tal­ne i pole­ga­ją na bezpośred­niej wymi­an­ie wiedzy (peer-to-peer). Odby­wa się ona w naszy­ch włas­ny­ch ośrod­kach szkole­niowych i lokalnie (rol­ni­cy uczą rol­ników, ryba­cy rybaków itd., i zachodzi również pomiędzy pokole­ni­ami, wiedzą wymieni­a­ją się ludzie młodzi i star­si). Agroekolo­gia rozwi­ja się dzięki innowacjom, badan­iom, selekcji upraw i inwen­tarza żywe­go, oraz hodowli.

Istotą naszej wiz­ji kos­mo­su jest niezbęd­na równowa­ga pomiędzy naturą, wszechświatem a isto­tami ludzkimi. Uzna­je­my fakt, że jako ludzie jesteśmy tylko częś­cią natu­ry i wszechświata. Dzie­limy związek duchowy z naszymi ziemi­ami i z całą siecią życia. Kochamy nasze ziemie i nasze nar­o­dy, wiemy, że bez tej miłoś­ci nie będziemy w stanie obronić Agroekologii, wal­czyć o nasze prawa ani nakarmić świata. Odrzu­camy przek­sz­tał­canie w towar jakichkol­wiek form życia.

Rodziny, społecznoś­ci, kolek­ty­wy, orga­ni­za­c­je i ruchy społeczne są żyzną gle­bą, na której rozk­wita Agroekolo­gia. Kolek­ty­w­na samoor­ga­ni­za­c­ja i dzi­ałanie są tym, co umożli­wia rozpowszech­nie­nie Agroekologii, budowanie lokalny­ch sys­temów żywnoś­ciowych i skuteczny opór wobec kor­po­ra­cyjnej kon­troli nasze­go sys­te­mu żywnoś­ciowe­go. Kluc­zowym ele­mentem jest sol­i­darność pomiędzy nar­o­dami oraz mieszkań­cami wsi i miast.

Autono­mia Agroekologii elimin­u­je kon­trolę glob­al­ny­ch rynków i umożli­wia samorząd­ność społecznoś­ci. Oznacza to, że min­i­mal­izu­je­my uży­cie środ­ków kupowany­ch na zewnątrz. Wyma­ga to przek­sz­tałce­nia rynków tak, by opier­ały się na zasadach ekonomii sol­i­darnoś­ciowej i etyce odpowiedzial­nej pro­dukcji i kon­sumpcji. Sprzy­ja pow­stawa­niu bezpośred­nich i spraw­iedli­wych łańcuchów dys­try­bucji. Imp­liku­je prze­jrzys­te relac­je pomiędzy pro­du­cen­tami a kon­sumen­tami, i opiera się na sol­i­darnym dzie­le­niu ryzyka i korzyś­ci.

Agroekolo­gia jest poli­ty­cz­na, wyma­ga ona od nas zak­wes­t­ionowa­nia i przek­sz­tałce­nia struk­tur władzy w społeczeńst­wie. Musimy odd­ać kon­trolę nad nasion­ami, bioróżnorod­noś­cią, ziemią i tery­to­ri­ami, wodą, wiedzą, kul­turą i innymi dobrami wspól­nymi w ręce ludzi, którzy karmią świat.

Kobi­ety i ich wiedza, wartoś­ci, wiz­je i przy­wództ­wo mają kluc­zowe znacze­nie dla dal­sze­go roz­wo­ju. Migrac­je i glob­al­iza­c­ja powodu­ją, że kobi­ety coraz więcej pracu­ją, jed­nak mają o wiele gorszy od mężczyzn dostęp do zasobów. Zbyt częs­to, ich pra­ca nie jest dostrze­gana ani uznawana. Aby Agroekolo­gia mogła osiągnąć swój pełny potenc­jał, musimy doprowadz­ić do równej dys­try­bucji władzy, zadań, pode­j­mowa­nia decyzji i wyna­grodzenia.

Ludzie młodzi, wraz z kobi­etami, stanow­ią jed­ną z dwóch główny­ch społeczny­ch pod­staw ewolucji Agroekologii. Agroekolo­gia może zapewnić młodym przestrzeń dla włączenia się w radykalną trans­for­ma­cję społeczną i eko­log­iczną, która rozpoczęła się w wielu naszy­ch społeczeńst­wach. Na młody­ch spoczy­wa odpowiedzial­ność za prze­niesie­nie w przyszłość kolek­ty­wnej wiedzy, której nauczyli się od swoich rodz­iców, starszyzny i przod­ków. Są oni sługami Agroekologii dla przyszły­ch pokoleń. Agroekolo­gia musi wyt­worzyć dynamikę społeczną i tery­to­ri­al­ną, która stworzy możli­woś­ci dla młodzieży wiejskiej i doceni przy­wództ­wo kobi­et.

STRATEGIE

Budu­je­my, wzmac­ni­amy Agroekologię i bron­imy jej wraz z innymi. Nasze ewolu­u­jące strate­gie obe­j­mu­ją:

I. Pro­mocję pro­dukcji agroeko­log­icznej poprzez poli­tyki, które:

1. Są tery­to­ri­al­ne w swoim pode­jś­ciu do kwestii społeczny­ch, gospo­dar­czy­ch i doty­czą­cy­ch zasobów nat­u­ral­ny­ch.

2. Zabez­piecza­ją dostęp do ziemi i zasobów nat­u­ral­ny­ch w celu ułatwienia dłu­goter­mi­nowych inwest­y­cji dla drob­ny­ch pro­du­cen­tów żywnoś­ci.

3. Zapew­ni­a­ją całoś­ciowe i odpowiedzial­ne pode­jś­cie do zarządza­nia zasobami, pro­dukcją żywnoś­ci, poli­tyką zamówień pub­liczny­ch, miejską i wiejską infra­struk­turą oraz planowaniem urban­isty­cznym.

4. Pro­mu­ją prawdzi­wie demokraty­czne pro­cesy planowa­nia wraz z odpowied­nimi władza­mi lokalnymi.

5. Pro­mu­ją odpowied­nie przepisy zdrowot­ne i san­i­tarne, które nie dyskrymin­u­ją drob­ny­ch pro­du­cen­tów żywnoś­ci i przetwór­ców prak­tyku­ją­cy­ch Agroekologię.

6. Pro­mu­ją poli­tykę inte­gracji zdrowot­ny­ch i odży­w­czy­ch aspek­tów Agroekologii oraz trady­cyjny­ch leków.

7. Zapew­ni­a­ją paster­zom dostęp do, i kon­trolę nad past­wiskami, trasy migra­cyjne oraz źródła wody, jak również usługi mobil­ne, takie jak służba zdrowia, edukac­ja i usługi wetery­naryjne, które są oparte na, i zgod­ne z trady­cyjnymi prak­tykami.

8. Zapew­ni­a­ją zwycza­jowe prawa do Dóbr Wspól­ny­ch. Zapew­ni­a­ją poli­tyki nasi­en­ne gwaran­tu­jące rol­nikom wspól­ne prawa do uży­wa­nia, wymi­any, hodowli, selekcji i sprzedaży włas­ny­ch nasion.

9. Zachę­ca­ją młody­ch ludzi do pod­ję­cia agroeko­log­icznej pro­dukcji żywnoś­ci i wspier­a­ją ich w tym, poprzez zwięk­sze­nie dostępu do ziemi i zasobów nat­u­ral­ny­ch, zapewnie­nie spraw­iedli­wych dochodów oraz wymi­anę i przekazy­wanie wiedzy.

10. Wspier­a­ją agroeko­log­iczną pro­dukcję żywnoś­ci na ter­e­nach miejs­kich i pod­miejs­kich.

11. Chronią prawa społecznoś­ci, które upraw­ia­ją chwytanie zwierząt, polowa­nia i zbier­act­wo na swoich trady­cyjny­ch obszarach – i wspo­ma­ga­ją przy­wracanie ich do poprzed­niego stanu eko­log­icznej i kul­tur­owej obfi­toś­ci.

12. Wdraża­ją strate­gie zapew­ni­a­jące prawa społecznoś­ci rybac­kich.

13. Wdraża­ją dobrowol­ne wyty­czne doty­czące tytułów prawny­ch do ziemi, łowisk i lasów (Vol­un­tary Guide­li­nes on the Tenure of Land, Fish­eries and Forests ) Komisji ds. Bez­pieczeńst­wa Żywnoś­ciowe­go na Świecie oraz dobrowol­ny­ch wyty­czny­ch w spraw­ie ochrony drob­ne­go rybołów­st­wa (Vol­un­tary Guide­li­nes on Secur­ing Small-scale Fish­eries) FAO.

14. Rozwi­ja­ją i wprowadza­ją w życie strate­gie i pro­gramy, które gwaran­tu­ją pra­wo do god­ne­go życia pra­cown­ikom rol­nym, w tym prawdzi­wą refor­mę rol­ną i szkole­nia w dziedzinie Agroekologii.

II. Dzie­le­nie się wiedzą

1. Wymi­anę hory­zon­tal­ną (pomiędzy rol­nikami, rybakami, pasterza­mi, kon­sumen­tami a pro­du­cen­tami itd.) oraz wymi­anę pomiędzy różnymi pokole­ni­ami, jak również trady­c­jami, włącznie z nowymi ideami. Kobi­ety i młodzież muszą być trak­towani pri­o­ry­te­towo.

2. Kon­trolę społeczną nad pro­gra­mami badaw­czymi, celami i metodologią.

3. Usys­tem­aty­zowanie doświad­czeń w celu uczenia się z, i dzi­ała­nia w opar­ciu o pamięć his­to­ryczną.

III. Uznanie kluc­zowej roli kobi­et

1. Walkę o równe prawa dla kobi­et w każdej sferze Agroekologii, w tym o prawa pra­cown­icze, dostęp do Dóbr Wspól­ny­ch, bezpośred­ni dostęp do rynku i kon­trolę nad dochodami.

2. Pro­gramy i pro­jek­ty muszą na wszys­t­kich eta­pach, od wstęp­ne­go opra­cow­a­nia poprzez planowanie i wdrażanie, angażować kobi­ety na stanowiskach decyzyjny­ch.

IV. Budowanie lokalny­ch gospo­darek

1. Pro­mocję lokalny­ch rynków dla lokalny­ch pro­duk­tów.

2. Wspieranie i rozwój alter­naty­wnej infra­struk­tu­ry finan­sowej, insty­tucji i mech­a­nizmów wspier­a­ją­cy­ch zarówno pro­du­cen­tów, jaki kon­sumen­tów.

3. Zmieni­ane rynków żywnoś­ciowych poprzez nowe relac­je pomiędzy pro­du­cen­tami a kon­sumen­tami, oparte na sol­i­darnoś­ci.

4. Tam gdzie jest to właś­ci­we, tworze­nie pow­iązań z doświad­czeni­ami ekonomii sol­i­darnoś­ciowej i sys­temami gwarancji opar­tymi na uczest­nictwie (par­tic­i­pa­to­ry guar­an­tee sys­tems).

V. Dal­szy rozwój i pop­u­laryza­cję naszej wiz­ji Agroekologii

1. Stworze­nie planu komu­nikacji dla naszej wiz­ji Agroekologii.

2. Pro­mocję żywieniowych i zdrowot­ny­ch aspek­tów agroekologii.

3. Pro­mocję tery­to­ri­al­ne­go pode­jś­cia Agroekologii.

4. Pro­mocję prak­tyk umożli­wia­ją­cy­ch młodym kon­tynu­ację pro­ce­su ciągłe­go odradza­nia się naszej agroeko­log­icznej wiz­ji.

5. Pro­mocję Agroekologii jako kluc­zowe­go sposobu na zmniejsze­nie marnowa­nia żywnoś­ci i strat w całym sys­temie żywnoś­ciowym.

VI. Budowanie sojuszy

1. Kon­sol­i­dację i wzmoc­nie­nie ist­nieją­cy­ch przymierzy, takich jak part­nerst­wo z Między­nar­o­dowym Komitetem Planowa­nia na rzecz Suw­eren­noś­ci Żywnoś­ciowej (Inter­na­tion­al Plan­ning Com­mit­tee for Food Sov­er­eign­ty – IPC).

2. Rozsz­erze­nie naszy­ch przymierzy na inne ruchy społeczne i pub­liczne orga­ni­za­c­je oraz insty­tuc­je badaw­cze.

VII. Ochronę bioróżnorod­noś­ci i zasobów gene­ty­czny­ch

1. Ochronę, poszanowanie i zapewnie­nie odpowied­niego gospo­darowa­nia bioróżnorod­noś­cią.

2. Odzyskanie kon­troli nad nasion­ami i mate­ri­ałem repro­duk­cyjnym i wprowadze­nie przepisów gwaran­tu­ją­cy­ch prawa pro­du­cen­tów do uży­wa­nia, sprzedaży i wymi­any swoich włas­ny­ch nasion i paszy dla zwierząt.

3. Zapewnie­nie społecznoś­ciom rybackim głównej roli w kon­trolowa­niu mors­kich i śródlą­dowych dróg wod­ny­ch.

VIII. Ochłodze­nie plan­e­ty i adap­tację do zmi­any kli­matu

1. Doprowadze­nie do uzna­nia Agroekologii, w formie zdefin­iowanej w tym doku­men­cie, nie zaś „rol­nict­wa przy­jazne­go dla kli­matu” (cli­mate-smart-agri­cul­ture) czy inny­ch fałszy­wych wer­sji Agroekologii, przez między­nar­o­dowe insty­tuc­je i rządy za główne rozwiązanie, mające na celu radze­nie sobie z, i adap­tację do zmi­an kli­matu.

2. Iden­ty­fikację i udoku­men­towanie dobrych doświad­czeń lokalny­ch inic­jatyw na rzecz ochrony kli­matu oraz dzie­le­nie się nimi.

IX. Potępi­e­nie kor­po­ra­cyjny­ch i insty­tucjon­al­ny­ch prób zawłaszczenia Agroekologii i walkę z nimi.

1. Walkę z kor­po­ra­cyjnymi i insty­tucjon­al­nymi próbami prze­ję­cia Agroekologii, w celu wyko­rzys­ta­nia jej jako środ­ka do pro­mocji GMO i inny­ch fałszy­wych rozwiązań oraz niebez­pieczny­ch tech­nologii.

2. Ujaw­ni­an­ie kor­po­ra­cyjny­ch interesów kryją­cy­ch się za tech­nicznymi mody­fikac­jami, takimi jak „rol­nict­wo przy­jazne kli­ma­towi”, zrównoważona inten­sy­fikac­ja i doskonale­nie prze­mysłowej akwakul­tu­ry.

3. Walkę z uto­warowie­niem i finan­s­jal­iza­cją korzyś­ci eko­log­iczny­ch z Agroekologii.

Zbu­dowal­iśmy Agroekologię poprzez wiele inic­jatyw i zma­gań. Mamy pra­wo do dal­sze­go jej rozwi­ja­nia w przyszłoś­ci. Decy­den­tom nie wol­no ksz­tał­tować jej bez nas. Muszą oni szanować i wspier­ać nasze agroeko­log­iczne pro­cesy, zami­ast nadal wspo­ma­gać siły, które nas niszczą. Apelu­je­my do wszys­t­kich ludzi dobrej woli o przyłącze­nie się do nas w kolek­ty­wnym zada­niu współt­worzenia Agroekologii, jako częś­ci ludowe­go ruchu na rzecz budowy lep­sze­go świata, świata oparte­go na wza­jem­nym sza­cunku, spraw­iedli­woś­ci społecznej, równoś­ci, sol­i­darnoś­ci i har­monii z naszą Matką Ziemią.

Między­nar­o­dowe Forum na rzecz Agroekologii zostało zor­ga­ni­zowane w Nye­leni Cen­ter w Mali, od 24 do 27 lute­go 2015 roku przez następu­jące orga­ni­za­c­je: Coor­di­na­tion Nationale des Organ­i­sa­tions Paysan­nes du Mali (CNOP Mali) jako prze­wod­niczą­cy; La Via Campesina (LVC), Movimien­to Agroecológi­co de Améri­ca Lati­na y el Caribe (MAELA), Réseau des organ­i­sa­tions paysan­nes et de pro­duc­teurs de l’Afrique de l’Ouest (ROPPA) , World Forum of Fish Har­vesters and Fish­work­ers (WFF), World Forum of Fish­er Peo­ples (WFFP), World Alliance of Mobile Indige­nous Peo­ples (WAMIP), More and Bet­ter

Deklarac­ja w języku ang­iel­skim: http://www.foodsovereignty.org/wp-content/uploads/2015/10/NYELENI-2015-ENGLISH-FINAL-WEB.pdf (pdf)

Tłu­macze­nie: Jan Skoczy­las

Tłu­macze­nie pier­wot­nie ukaza­ło się na stron­ie Zielony­ch Wiado­moś­ci: http://zielonewiadomosci.pl/tematy/feminizm/deklaracja-miedzynarodowego-forum-na-rzecz-agroekologii-nyeleni-2015/

Seria webinariów szkoleniowych dla członków i sympatyków Nyeleni Polska

W  grud­niu 2017 rozpoczy­namy ser­ię webi­na­riów szkole­niowych poświę­cony­ch różnym aspek­tom suw­eren­noś­ci żywnoś­ciowej. Spotka­nia poprowadzą prak­ty­cy, badacze i znaw­cy różny­ch dziedz­in składa­ją­cy­ch się na  współczes­ny sys­tem żywnoś­ciowy i łańcuch żywienia, od upraw, przez sieci dys­try­bucji, po rynki i kon­sumpcję.  Webi­na­ria sa bezpłat­ne.  Zaprasza­my do udzi­ału członków oraz sym­pa­tyków ruchu Nye­leni.

KALENDARIUM WEBINARÓW:

Czwartek, 14.12.2017 godz. 20.00 Europa Wschod­nia w glob­al­nym ruchu rol­ników La Via Campesina. Dlaczego i jak orga­ni­za­c­je drob­ny­ch rol­ników w Polsce i w Rumu­nii mogą zmienić kierunek poli­tyki sys­te­mu żywnoś­ci i rol­nict­wa w Europie.

Poniedzi­ałek, 18.12.2017 godz. 20.00 Agroeokolo­gia Chłop­ska: suw­eren­ność żywnoś­ciowa w prak­tyce, odd­ol­nej edukacji i glob­al­nej poli­tyce.

Śro­da, 3.01.2018, godz. 20:00 Chłop, rol­nik — kim jest ten kto nas żywi?

Wtorek, 9.stycznia.2018.r godz. 20.00 Eko­log­iczny Uni­w­er­sytet Ludowy: ped­a­gogika, innowac­je i wyzwa­nia w edukacji rol­ników eko­log­iczny­ch w Polsce. 

Piątek, 12.01.2018 godz. 20:00 Bez­pieczeńst­wo żywnoś­ciowe i bez­pieczeńst­wo żywnoś­ci w kon­tekś­cie zmi­an kli­maty­czny­ch i poli­tyki rol­nej w Europie Czy­taj dalej → “Seria webi­na­riów szkole­niowych dla członków i sym­pa­tyków Nye­leni Pol­ska”

Zapraszamy na międzypokoleniowe spotkanie rolników dla suwerenności żywnościowej

Zespół koor­dy­na­cyjny Nye­leni Pol­ska zaprasza na Między­pokole­niowe spotkanie rol­ników w Eko­log­icznym Uni­w­er­syte­cie Ludowym w Grzy­bowie, które odbędzie się w dni­ach 1–3 grud­nia i zgro­madzi kilka­dziesiąt przed­staw­icielek i przed­staw­icieli orga­ni­za­cji rol­ników eko­log­iczny­ch i rodzin­ny­ch gospo­darstw rol­ny­ch, pro­du­cen­tów żywnoś­ci i mieszkańców wsi. Masz pyta­nia doty­czące uczest­nict­wa? Zadz­woń: 792553132.

Spotkanie dedykowane jest doświad­c­zonym rol­nikom oraz  rol­nikom młodym i początku­ją­cym,  którzy chcą tworzyć nowy sys­tem żywnoś­ci w opar­ciu o kon­cepcję suw­eren­noś­ci żywnoś­ciowej. Uczest­ni­cy spotka­nia będą dzielić się swoimi doświad­czeni­ami i  rozważać możli­woś­ci współpra­cy.  Wszys­tko to w celu odd­zi­ały­wa­nia na poli­tykę pub­liczną i rzeczy­wis­tość gospo­dar­czą, tak  aby wspier­ała bardziej spraw­iedli­wy i zrównoważony rozwój wsi i gospo­darstw rol­ny­ch.

Czy­taj dalej → “Zaprasza­my na między­pokole­niowe spotkanie rol­ników dla suw­eren­noś­ci żywnoś­ciowej”

V Spotkanie Polskich Alternatywnych Społeczności w Jabłonce

Ogrody Per­makul­tu­ry na lubel­szczyźnie, The Bro­ken Cel­lar Col­lec­tive i Jabłonka na Pod­karpaciu, dol­nośląska Ekoosada Opol­ni­ca , małopol­ski Jor­danów, Ekoosada Brzozówka i Osada  Twór­ców w wojew­ództwie Łódzkim, liczne luźne wspól­no­ty na Warmii  — na mapie Pol­ski przy­by­wa inic­jatyw i miejsc, które wpisu­ją się w świa­towy ruch powro­tu na wieś i tworzenia świadomy­ch, intencjon­al­ny­ch wspól­not wiejs­kich. Wobec ekspan­sji rol­nict­wa prze­mysłowe­go i degradu­ją­cy­ch gle­bę monokul­tur oraz stop­niowe­go zaniku tożsamoś­ci wiejskiej, eto­su pra­cy z ziemią, życia z ziemi i dbałoś­ci o ziemię, szan­są wyda­je się naras­ta­ją­ca wśród ludzi z miast potrze­ba bliskiego kon­tak­tu – z przy­rodą, z Ziemią, z innymi ludźmi i ze swo­ją włas­ną naturą. Ide­al­ną, i częs­to ide­al­isty­czną, wiz­ją real­iza­cji tej potrze­by okazu­je się wspól­no­towe życie na wsi. W ramach ekowioskowowe­go ruchu rodziny  i jed­nos­tki dzieląc przestrzeń, pracę i czas samodziel­nie budu­ją swo­je środowisko i upraw­ia­ją swo­ją żywność; biorą pełną odpowiedzial­ność za swój byt i za jego odd­zi­ały­wanie na ekosys­tem; wypra­cowu­ją nowe metody komu­nikacji i współpra­cy, tworzą nową kul­turę bycia razem i przy­jaznej koegzys­tencji ze światem nat­u­ral­nym.

Wokół takich motywacji około 50 osób zgro­madz­iło się w dni­ach 18–20 sierp­nia w Jabłon­ce w wojew­ództwie Pod­karpackim, na ziemi Sto­warzyszenia Free­dom, pod­czas V Spotka­nia Pol­s­kich Alter­naty­wny­ch Społecznoś­ci. Przez trzy dni odby­wały się tu liczne warsz­taty i prezen­tac­je inic­jatyw z całej Pol­ski. Przed­staw­iały się nie tylko społecznoś­ci, ale również eduka­torzy i eduka­torki, dzi­ałaczki i dzi­ałacze lokalni, a także orga­ni­za­c­je i inic­jaty­wy, między nimi pię­cioosobowa gru­pa przed­staw­icieli Nye­leni Pol­ska z różny­ch stron kra­ju.
Czy­taj dalej → “V Spotkanie Pol­s­kich Alter­naty­wny­ch Społecznoś­ci w Jabłon­ce”

Deklaracja EUSKAL HERRIAVII Międzynarodowa Konferencja La Via Campesina

VII Między­nar­o­dowa Kon­fer­enc­ja La Via Campesina

DEKLARACJA EUSKAL HERRIA
“Żywimy ludzi i budu­je­my ruch by zmienić świat”

Euskal Her­ria — Kraj Basków, 16–24 lip­ca 2017

Del­e­gaci La Via Campesina, reprezen­tu­ją­cy zrzes­zone orga­ni­za­c­je i ruchy, zebrali się w Kra­ju Basków na VII Między­nar­o­dowej Kon­fer­encji od 16 do 24 lip­ca 2017.
Euskal Her­ria to pięk­na ziemia, ziemia sol­i­darnoś­ci, walki i oporu, posi­ada­ją­ca włas­ny język, gdzie trady­c­ja dobrej żywnoś­ci pro­dukowanej przez chłopów i lokalny­ch rybaków pozosta­je sil­na.

My, chłopi, pra­cown­i­cy wiejs­cy, pozbaw­ieni ziemi, lud­ność rdzen­na, pasterze, ryba­cy, wiejskie kobi­ety oraz inni ludzie pracu­ją­cy na wsi na całym świecie deklaru­je­my, że wyży­wimy naszy­ch ludzi i zbudu­je­my ruch, który odmieni świat.

Pomi­mo że, kor­po­rac­je zagra­bi­a­ją i monop­o­lizu­ją więk­szość żyzny­ch ziem uprawny­ch i wód, dys­ponu­ją ogrom­nym kap­i­tałem finan­sowym i kredy­towym, to chłopi pro­duku­ją dwie trze­cie żywnoś­ci kon­sumowanej przez ludzi — rodziny, wspól­no­ty i społeczeńst­wa. Robią to jed­nak w coraz trud­niejszy­ch warunk­ach.
Czy­taj dalej → “Deklarac­ja EUSKAL HERRIAVII Między­nar­o­dowa Kon­fer­enc­ja La Via Campesina”