Polityka publiczna

Pos­tu­lu­je­my zmi­anę poli­tyki pub­licznej wyz­nacza­jącej kierunek sys­temów żywnoś­ciowych i rol­ny­ch na poziomie lokalnym i glob­al­nym. Domagamy się ode­bra­nia władzy kor­po­racjom. Poli­tyka pub­licz­na powin­na być spój­na i kom­ple­men­tar­na. Powin­na pro­mować i chronić sys­te­my żywnoś­ciowe oraz różne, lokalne kul­tu­ry odży­wia­nia się.

(Europe­jskie Forum Nyéléni, Deklarac­ja Suw­eren­noś­ci Żywnoś­ciowej, 2011)

Aktu­al­na poli­tyka pub­licz­na na poziomie europe­jskim i glob­al­nym ma głęboki, negaty­wny wpływ na sys­te­my żywnoś­ciowe. Ogranicza lokalną i region­al­ną kon­trolę, a także staw­ia kor­po­rac­je pon­ad prawami społecznoś­ci lokalny­ch i drob­ny­ch pro­du­cen­tów. Pod presją między­nar­o­dowych kon­cernów poli­tyka pub­licz­na poważnie naruszyła równowagę właśnie tych drob­ny­ch, lokalny­ch sys­temów rol­ny­ch i żywnoś­ciowych, które dotąd funkcjonowały sprawnie nawet pod­czas glob­al­ny­ch kryzysów.

Demokratyza­c­ja struk­tur poli­tyki pub­licznej jest dla nas fun­da­mentem walki o stworze­nie prawa, które przy­wró­ci god­ność wszys­tkim ludziom biorą­cym udzi­ał w pro­dukcji i kon­sumpcji żywnoś­ci. Przekierowanie europe­jskiej i glob­al­nej poli­tyki pub­licznej na tor suw­eren­noś­ci żywnoś­ciowej wyma­ga zarówno reformy jej treś­ci, jak i pro­cesów jej rozwi­ja­nia. W tym celu pos­tu­lu­je­my, aby kor­po­rac­je ograniczyły swo­je wpły­wy na wszys­t­kich poziomach –  lokalnym, kra­jowym, europe­jskim i glob­al­nym. Domagamy się także, aby oby­wa­tele i mieszkań­cy różny­ch regionów świata, pro­du­cen­ci i kon­sumen­ci żywnoś­ci brali czyn­ny udzi­ał w tworze­niu, rozwi­ja­niu oraz imple­men­tacji poli­tyki pub­licznej.

RELACJA z Konferencji dot. Deklaracji Praw Chłopów

 Kieru­ję (…) apel do naszy­ch przed­staw­icieli rzą­dowych — proszę o rzetel­ną dyskusję i zaję­cie stanowiska, które będzie stało w obronie interesów naszy­ch rol­ników, ich rodz­in oraz resz­ty pol­skiego społeczeńst­wa”- Monika Sty­czek-Kury­luk, Lubel­ski Odd­zi­ał Sto­warzyszenia EKOLAND

Na kon­fer­encji doty­czącej Deklaracji Praw Chłopów i inny­ch osób pracu­ją­cy­ch na ter­e­nach wiejs­kich (15–16 listopada, Bukareszt, Rumu­nia) Pol­skę reprezen­towała Monika Sty­czek-Kury­luk, Lubel­ski Odd­zi­ał Sto­warzyszenia EKOLAND

SONY DSC

Czy­taj dalej →RELACJA z Kon­fer­encji dot. Deklaracji Praw Chłopów”

10 Faktów o rolnictwie chłopskim w UE

1.Ilu rol­ników jest w UE?

W UE jest 12,248 mln gospo­darstw, które zaj­mu­ją obszar 174 mil­ionów ha i zatrud­ni­a­ją 25 mil­ionów osób [1]. Więk­szość z nich to gospo­darst­wa małoob­szarowe. Tylko 2,7 % z wszys­t­kich farm stanow­ią te powyżej 100 ha. 11,885 mln (97%) ma poniżej 100 ha [2]. 75% z nich ma poniżej 10 ha, a 69% poniżej 5 ha. [3]. Ziemia jest kon­trolowana przez duże farmy. To te powyżej 100 ha (2,7%) zaj­mu­ją pon­ad 50% ziemi rol­nej w Europie. To oznacza, że 336 tys. rol­ników zarządza 91 mln ha w Europie. Pozostałe 50% ziemi jest w rękach 12 mln europe­js­kich rol­ników (97% wszys­t­kich).

2.Drobni rol­ni­cy (gospo­darst­wa małoob­szarowe) żywią mieszkańców Europy

Zaj­mu­jąc 30%-50% całkowitej powierzch­ni rol­nej, drob­ne gospo­darst­wa wyt­warza­ją żywność dla mieszkańców Europy. Są znacznie bardziej pro­duk­ty­wne w przelicze­niu na hek­tar ziemi. Wg Eurostatu gospo­darst­wa wielkoob­szarowe odpowiada­ją tylko za 11% całkowitej pro­dukcji rol­nej [4]. W 21 kra­jach drob­ni rol­ni­cy uzysku­ją wyższą wartość pro­dukcji uzyski­waną z jed­nos­tki areału (ang. Stan­dard Gross Mar­gin), niż duże gospo­darst­wa. W kra­jach takich jak: Buł­garia, Grec­ja, Hisz­pa­nia, Włochy, Holan­dia, Aus­tria, Por­tu­galia, Rumu­nia i Wielka Bry­ta­nia wartość pro­dukcji z ha w mniejszy­ch gospo­darst­wach jest dwukrot­nie wyższa niż w duży­ch [5]. Czy­taj dalej → “10 Fak­tów o rol­nictwie chłop­skim w UE

Deklaracja Praw Chłopów [cały tekst]

Treść “Deklaracji ONZ w spraw­ie praw chłopów i inny­ch ludzi pracu­ją­cy­ch na obszarach wiejs­kich” Doku­ment przyję­ty przez Między­nar­o­dowy Komitet Koor­dy­na­cyjny Via Campesina w Seu­lu, Marzec 2009.

Celem prac nad Deklaracją  jest stworze­nie między­nar­o­dowe­go instru­men­tu, który poprawi ochronę praw człowieka i zwró­ci uwagę na zagroże­nia i dyskrymi­nację, z którą zma­ga­ją się chłopi i chłop­ki,  inne osoby zaan­gażowane na całym świecie w drob­ną pro­dukcję żywnoś­ci, a także uzna ich prawa do do ziemi, nasion, różnorod­noś­ci bio­log­icznej, god­ny­ch dochodów, źródeł utrzy­ma­nia i środ­ków pro­dukcji.

I. Wstęp

Chłopi stanow­ią praw­ie połowę pop­u­lacji na ziemi. Nawet w świecie zaawan­sowany­ch tech­nologii, spoży­wa się pro­duk­ty dostar­czane przez chłopów. Drob­ne rol­nict­wo nie jest jedynie czyn­noś­cią eko­nom­iczną, ale przede wszys­tkim sposobem na życie dla wielu ludzi. Od dobroby­tu chłopów i odnaw­ial­nej gospo­darki rol­nej zależy bez­pieczeńst­wo nasze­go gatunku. Sza­cunek, ochrona i przestrze­ganie praw chłopów są kluc­zowe dla ochrony ludzkiej egzys­tencji. W rzeczy­wis­toś­ci, nieustan­ne naruszanie praw chłopów zagraża życiu wszys­t­kich ludzi.

II. Naruszanie Praw Chłopów

- Mil­iony chłopów na świecie zmus­zono do opuszczenia upraw­iany­ch terenów, które zostały zagar­nięte za pomocą poli­tyki wewnętrznej i/lub wojska. Ziemia odbier­ana chłopom jest przez­naczana pod rozwój infra­struk­tu­ry i duży­ch pro­jek­tów prze­mysłowych, które pro­mu­ją prze­mysł kopal­ni­any, kurorty turysty­czne, super­mar­kety, rozwój spec­jal­ny­ch stref eko­nom­iczny­ch i upraw komer­cyjny­ch. W rezulta­cie, ziemia jest coraz częś­ciej sku­mu­lowana w rękach zaled­wie kilku osób.
— Państ­wa zanied­bu­ją sek­tor rol­niczy i chłopi nie otrzy­mu­ją odpowied­niego wyna­grodzenia za pro­dukcję rol­ną. Czy­taj dalej → “Deklarac­ja Praw Chłopów [cały tek­st]”