Zasady suwerenności żywnościowej

1. Żywność dla ludzi – suw­eren­ność żywnoś­ciowa ro pra­wo wszys­t­kich ludzi do zdrowej, odpowied­niej i wystar­cza­jącej żywnoś­ci, włącza­jąc to głod­ny­ch, dotk­tknię­ty­ch kon­flik­tami zbro­jnymi i mar­gin­al­i­zowany­ch.
To pra­wo jest najważniejszą osią poli­tyki żywnoś­ci, rol­nej, hodowlanej i połowowej.
Suw­eren­ność żywnoś­ciowa odrzu­ca sys­tem, w którym żywność jest tylko kole­jnym towarem lub jed­ną z częś­ci skład­owych między­nar­o­dowe­go agro-biz­ne­su

2. Sza­cunek dla pro­du­cen­tów żywnoś­ci – SŻ doce­nia pracę i prawa wszys­t­kich drob­ny­ch pro­du­cen­tów żywnoś­ci i pra­cown­ików rol­ny­ch zapew­ni­a­ją­cy­ch nam poży­wienia oraz wspiera ich wobec sys­te­mu który pozbaw­ia ich środ­ków do życia, uzna­jąc za nieopła­cal­ny anachro­nizm

3. Lokaliza­c­ja sys­temów żywnoś­ciowych – SŻ zacieś­nia kon­takt między pro­du­cen­tem kon­sumentem; odd­a­je im decyzyjność kon­trolę nad włas­nym rynkiem żywnoś­ci; wspiera pro­du­cen­tów w wal­ce z cenami dumpin­gowymi; ochra­nia kon­sumen­tów przed niezdrowym jedze­niem złej jakoś­ci, również głod­ny­ch zdany­ch na pomoc państ­wową; opiera się struk­tur­om rządzą­cym, które są zależne i pro­mu­ją niezrównoważony i niespraw­iedli­wy han­del między­nar­o­dowy, odd­a­jąc kon­trolę odległym i bezosobowym kor­po­racjom

4. Odd­awanie władzy ośrod­kom lokalnym – SŻ przy­wraca kon­trolę nad zasobami i ziemią lokalnym pro­du­cen­tom żywnoś­ci oraz respek­tu­je ich prawa; odd­a­je im pra­wo do użytkowa­nia tych zasobów w społecznie i eko­log­icznie zrównoważony sposób, który zapew­nia przetr­wanie bioróżnorod­noś­ci; uzna­je lokalne interesy regionów, które podzielone są przez admin­is­tra­cyjne granice państ­wowe; wspiera i pośred­niczy w kon­flik­tach interesów różny­ch lokalny­ch grup i sek­torów, również w kon­flik­tach z prawem państ­wowym; odrzu­ca prawną pry­watyza­cję zasobów oraz ograniczenia komer­cyjny­ch umów i praw włas­noś­ci intelek­tu­al­nej

5. Budowanie wiedzy i umiejęt­noś­ci – SŻ rozbu­dowu­je umiejęt­noś­ci i lokalną wiedzę pro­du­cen­tów żywnoś­ci i ich lokalny­ch orga­ni­za­cji, które zachowu­ją, rozwi­ja­ją i zarządza­ją zlokali­zowanymi sytemami pro­dukcji i zbiorów; rozwi­ja odpowied­nie bada­nia i dba o przekazanie wiedzy kole­jnym pokole­niom; odrzu­ca tech­nolo­gie, które zagraża­ją tym wartoś­ciom, jak np. inżynieria gene­ty­cz­na

6. Współdzi­ałanie z Naturą – SŻ uży­wa darów natu­ry w zróżni­cow­anej i niein­wazyjnej pro­dukcji agroeko­log­icznej, która maksy­mal­izu­je włas­ny wkład w ekosys­tem oraz popraw­ia jego wytrzy­małość i zdol­ność do adap­tacji, szczegól­nie wobec zmi­any kli­matu; usiłu­je uleczyć Plan­etę tak, aby Plan­e­ta mogła uleczyć nas; odrzu­ca metody i prak­tyki, które szkodzą ekosys­te­mom, takie jak inten­sy­wne uprawy monokul­tur­owe, fab­ryki zwierząt i destrukc­ja zasobów ryb­ny­ch, jak i inne metody pro­dukcji prze­mysłowej, które szkodzą środowisku i przy­czy­ni­a­ją się do glob­al­ne­go ocieple­nia

Dodaj komentarz